کتابی فراتر از خوب
"داستان های بی خطر نه از مرگ سخن می گویند و نه از پیری ، که مرز زندگی ما هستند و نیز نه از آرزوی زندگی جاوید. قصه های پریان ، درست برعکس ، کودک را با مقوله های اساسی زندگی بشر رودرو می کنند."
برونو بتلهایم روان کاو و روان شناس ، در کتاب " افسون افسانه ها " چهره ای مدرن و مترقی از افسانه ها را به ما نشان می دهد که در غبار زمان و شتاب دنیای معاصر شرممان می شد آنها را برای بچه هایمان بازگو کنیم یا در مورد آن به طور جدی تحقیق و تفحصی داشته باشیم.
"برخلاف آن چه در بسیاری از داستان های امروزی کودکان پیش می آید ، در قصه های پریان رذیلت همچون فضیلت همیشه و در همه جا حضور دارد. فرهنگ غالب ، بویژه وقتی کودکان مطرح هستند وانمود می کند که انسان وجه تاریکی ندارد و مدعی بهبود باوری خوش بینانه است.از دید این فرهنگ ، هدف از روانکاوی آسان کردن زندگی است در حالی که بنیان گذار آن چنین نظری نداشت. روانکاوی پدید آمد تا انسان بتواند ماهیت پر گیرودار زندگی را بی آنکه مغلوب آن شود یا به گریز از آن تن دهد بپذیرد. نظر فروید این است که فقط با مبارزه ی شجاعانه با نیروهایی که توان فرسا و غلبه ناپذیر به نظر می رسند ، می توان معنایی از هستی بیرون کشید. این دقیقا همان پیامی است که قصه های پریان به صورت های چند گانه به کودک می رسانند."
" بسیارند کسانی که معتقدند کودک نباید بفهمد سرچشمه ی بسیاری از کژتابیهای زندگی از سرشت خود ما ناشی می شود، یعنی گرایش همه ی انسان ها به رفتار ستیزه جویانه و غیر اجتماعی و خودخواهانه، همه از خشم و نگرانی سرچشمه می گیرد. در عوض ما می خواهیم بچه هایمان باور کنند که همه ی مردم در ذات خوب اند. اما کودکان می دانند که خودشان همیشه خوب نیستند و وقتی هم خوب هستند اغلب ترجیح می دهند که نباشند. این مغایر با آن چیزی است که پدر و مادر به آنها گفته اند و همین سبب می شود تا کودک به چشم خود یک عفریت جلوه کند."
افسون افسانه ها به ترجمه ی اختر شریعت زاده به وسیله ی نشر هرمس به چاپ رسیده است.
